Οι μαθητές του ΣΤ2 ασχολούμενοι στο μάθημα της Γλώσσας με την ενότητα “Συσκευές”, εμπνεύστηκαν δικά τους κείμενα για τον “πόλεμο” ανθρώπου μηχανής. Σας τα χαρίζουν να τα απολαύσετε!

O Γιάννης ήταν ένας υπάλληλος στο γραφείο 19 στον 14ο όροφο. Μια μέρα ο κύριος Σουβλάκης( αυτός που είχε τα γραφεία) έφερε στον 3ο όροφο ένα μηχάνημα. Ο Γιάννης χάρηκε γιατί δεν χρειαζόταν πια να πηγαίνει μέχρι το καφενείο για να πάρει καφέ.
Στεναχωριόταν λιγάκι γιατί έπρεπε να κατεβαίνει μέχρι τον 3ο όροφο για να πάρει καφέ, και απαιτούσε να φέρει ο κύριος Σουβλάκης ο διευθυντής το μηχάνημα στον 14ο όροφο.
Έτσι κάθε φορά που ο κύριος Τάκης ( αυτός που δούλευε στο διπλανό γραφείο, που ήταν και κολλητός του) πήγαινε να πάρει καφέ του έλεγε να φέρει και σε αυτόν.
Οι άλλοι υπάλληλοι δεν ήθελαν να πάει το μηχάνημα στον 14ο όροφο, γιατί είχε χαλάσει ο ανελκυστήρας και δε θα μπορούσαν οι άνθρωποι που δούλευαν στον 1ο , 2ο , 3ο όροφο να ανεβαίνουνε όλα αυτά τα σκαλιά μέχρι τον 14ο όροφο.
Έτσι μετά από περίπου 2 εβδομάδες από την ζήλια του ο Γιάννης προσπάθησε να καταστρέψει το μηχάνημα. Δεν τα κατάφερε και αισθάνθηκε τη ζήλια να τον πνίγει κάθε μέρα και περισσότερο.
Την τρίτη μέρα της προσπάθειάς του τον κατάλαβε ο υπεύθυνος ( ο κύριος Σουβλάκης).Έπειτα, μόλις έφυγαν όλοι, ο κύριος Σουβλάκης είδε από τις κάμερες τον Γιάννη να χτυπάει με σφυρί το μηχάνημα.
Την άλλη μέρα το πρωί φώναξε τον Γιάννη στο γραφείο του και του είπε ότι για αυτό που έκανε θα του κρατήσει τον μισθό για αυτόν τον μήνα. Απαίτησε επίσης, να επισκευάσει το μηχάνημα και να τους μαζέψει όλους για να τους ζητήσει συγνώμη. Από τότε ο Γιάννης δεν ξανά πήγε κόντρα στο μηχάνημα.
ΙΩΑΝΝΑ ΤΣΙΤΣΑΚΗ

Ένα πρωινό, όταν ο Θανάσης έφτασε στη δουλειά του, είδε στο βάθος του διαδρόμου ένα νέο μηχάνημα, το οποίο ήταν περικυκλωμένο από πολλούς συναδέλφους του. Εκείνος πλησίασε για να πάρει έναν καφέ.
Τη στιγμή που πήγε να βάλει το κέρμα στο μηχάνημα είδε στη γωνία τον φίλο του, τον καφετζή τον Γιάννη, να κοιτάει με λυπημένα μάτια. Ήξερε ότι αντιμετώπιζε προβλήματα, καθώς είχε πολλά παιδιά να θρέψει.
Ένιωσε τύψεις, γι΄αυτό την επόμενη μέρα μάζεψε στο γραφείο τους συναδέλφους του και τους ενημέρωσε για τη δύσκολη οικονομική κατάσταση του καφετζή. Έτσι, όλοι αποφάσισαν να παραγγείλουν από έναν καφέ για να τον βοηθήσουν.
Καθώς περνούσαν οι μέρες, το μηχάνημα εξοπλίζονταν με νέα ροφήματα και σάντουιτς. Αυτά προσέλκυαν τους υπαλλήλους να τα γευτούν, αφού κάθε μέρα σχηματίζονταν ουρές μπροστά από τη μηχανή.
Ο Γιάννης βλέποντας την ουρά ένιωθε τύψεις που δεν μπορούσε να προσφέρει στους πελάτες του ένα συνοδευτικό. Κάποια στιγμή δεν άντεξε και έβαλε τα κλάματα στις σκάλες. Οι υπάλληλοι τον είδαν και τον λυπήθηκαν.
Αποφάσισαν λοιπόν να ξεκινάν τη μέρα τους με ένα ρόφημα απ΄το Γιάννη, επειδή τίποτα δεν μπορούσε να αντικαταστήσει το φωτεινό χαμόγελό του.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΣΙΤΑ

Ένα πρωινό εμφανίστηκε στην εταιρεία ένα αυτόματο μηχάνημα από το οποίο μπορούσες να πάρεις καφέ ή αναψυκτικό. Το βάλανε ανάμεσα στο γραφείο του Γιάννη και στο παράθυρο.
Μόλις είδε ο Γιάννης το μηχάνημα ενθουσιάστηκε, γιατί τώρα θα μπορούσε να παίρνει τον καφέ του όποτε ήθελε. Δε θα ήταν αναγκασμένος να περιμένει τον καφέ από τον καφετζή.
Σε λίγες μέρες όμως ο Γιάννης άρχισε την γκρίνια. Τον ενοχλούσε πολύ το μηχάνημα, γιατί έκανε θόρυβο. Επίσης, τον ενοχλούσε το γεγονός ότι οι υπάλληλοι της εταιρείας πήγαιναν στο γραφείο του για να πάρουν τον καφέ τους. Είχε χάσει την ησυχία του.
Κάποια φορά όμως το μηχάνημα χάλασε. Όλοι στενοχωρήθηκαν εκτός από το Γιάννη, γιατί τώρα θα ξαναέβρισκε την ησυχία του χωρίς το μηχάνημα.
Την επόμενη μέρα ήρθε ο τεχνικός, το έφτιαξε και άρχισε η φασαρία και η γκρίνια του Γιάννη. Γι’ αυτό τον λόγο πήγε στον προϊστάμενό του και του είπε ότι πρέπει να μεταφέρουν το μηχάνημα σε άλλο χώρο. Ο προϊστάμενος, αφού το σκέφτηκε πολύ, αποφάσισε να μεταφέρει το μηχάνημα στον διάδρομο της εταιρείας.
Έτσι το μηχάνημα δεν ενοχλούσε πια τον Γιάννη και ήταν πολύ χαρούμενος γι’ αυτό!
ΓΙΩΡΓΟΣ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

Είναι εδώ. Το μέλλον μας κοιτάει κατάματα. Έφτασε το νέο μηχάνημα «μασίνι» στα γραφεία Μπουρδόκουλος! Σαν άλογα τρέχουν όλοι να το δουν μα… τι να είναι; Όλοι καταλαβαίνουν με την πρώτη ματιά. Όλοι ενθουσιασμένοι , όλοι………
Εκτός από τον Γιάννη. Ένας υπάλληλος παλιάς μόδας καθόλου σύγχρονος και, μόλις βλέπει το λαμπερό μηχάνημα να φτιάχνει πορτοκαλάδες, καφέδες, κακάο κ.λ.π , καταλαβαίνει το σφίξιμο στις κοιλιές των καφετζήδων. Αναστέναξε και έφυγε γραμμή στο πάγκο να παραγγείλει τα συνηθισμένα.
Με ένα χαμόγελο τού λέει ο καφετζής «καλημέρα». Ο Γιάννης δεν απάντησε , έμεινε σκεπτικός . Μετά από 10 δευτερόλεπτα ησυχίας τον ρωτάει ο καφετζής «τα συνηθισμένα;». Δεν μίλησε, μόνο κούνησε το κεφάλι του. Μόλις έφτασε ο καφές, εκείνη τη στιγμή έφτασε θυμωμένος ο καφετζής. Με μούτρα κατεβασμένα μέχρι κάτω , ιδρωμένος. Φαίνεται ότι ο Γιάννης δεν ήταν ο μόνος που είχε μια αντιπάθεια με το μηχάνημα.
Είπε να μην μιλήσει και να κάτσει να παρακολουθήσει. Πέρασε 1 λεπτό ησυχίας. Ο καφετζής – Μπάμπης (φίλος του Γιάννη) συνέχισε να φτιάχνει καφέδες, μέχρι που ο υπάλληλος του Μπάμπη έφυγε φουριόζος, πήρε ένα κατσαβίδι και σημάδευε τώρα το μηχάνημα. Παρόλο που ούτε που ήξερε τον κύριο και αντιπαθούσε το μηχάνημα , ο Γιάννης έτρεξε όσο πιο γρήγορα μπορούσε.
Όταν έφθασε στο μηχάνημα , ο καφετζής ξεβίδωνε την τεράστια πλάτη του μηχανήματος . Πάει να τον σπρώξει και………… Λοιπόν είχε μαζευτεί κόσμος γύρω γύρω, ακούστηκε το ασθενοφόρο. Δυστυχώς η θέση του υπαλλήλου θα έμενε κενή και ο καφετζής ήταν σοβαρά τραυματισμένος στο νοσοκομείο. Έτσι δεν ξαναμπήκε μασίνι στα γραφεία Μπουρδόκουλος.
ΕΛΕΝΑ ΣΤΕΡΓΙΟΓΛΟΥ

Ο κ. Θανάσης είναι υπάλληλος στο λογιστήριο μιας εταιρίας παπουτσιών. Μια μέρα, εκεί που καθόταν στο γραφείο του και υπέγραφε τα χαρτιά, ξαφνικά βλέπει να του φέρνουν έναν πανέξυπνο υπολογιστή ο οποίος μπορούσε να κάνει τα πάντα.
Ο κ. Θανάσης άρχισε να πηγαίνει τις μέρες που δούλευε στην δουλειά πολύ σκεφτικός. Όταν λοιπόν αποφάσισε να κάτσει στο γραφείο του. Όμως όσο πιο κοντά πήγαινε στο γραφείο του τόσο έβλεπε τον υπολογιστή πιο εχθρικά. Γι’ αυτό πάει και πιάνει τους ιδιοκτήτες και τους ρωτάει γιατί του έφεραν αυτόν τον υπολογιστή, τον τόσο έξυπνο. Του απάντησαν ότι από εδώ και πέρα θα είναι ο βοηθός του.
Άρχισε να δουλεύει πιο γρήγορα για να μην χάσει τον κόσμο, αλλά έτσι αυξήθηκε ο χρόνος που δούλευε στο γραφείο. Πίστευε ότι έτσι θα αντιμετώπιζε τον πανέξυπνο υπολογιστή. Όμως δεν πετύχαινε τόσο πολύ. Γι’ αυτό αποφασίζει να αλλάξει την τακτική του και να βρει νέο σχέδιο. Προσπαθεί να γίνει πιο χαμογελαστός, να κερνάει καφέδες σε όποιον πελάτη ερχόταν και να φέρνει τα χαρτιά στο σπίτι του κάθε πελάτη.
Ο πανέξυπνος όμως αυτός υπολογιστής είχε γίνει αγαπητός στους πελάτες και γρηγορότερος στο γράψιμο. Είχε και την δυνατότητα να στέλνει κατευθείαν τα έγγραφα, χωρίς να χρειάζεται να πηγαινοέρχεται όλη την ώρα. Ο Θανάσης πήγε να τα παρατήσει, αλλά ένας κολλητός φίλος του που ήταν και αυτός υπάλληλος, τον εμψύχωσε και του είπε ότι θα τον αντιμετωπίσουν μαζί.
Ο Θανάσης μαζί με τον Μήτσο ξεκίνησαν την αναμέτρηση με τον υπολογιστή κάνοντας αγώνες γραψίματος. Είχε ο καθένας μπροστά ένα χαρτί που έγραφε ένα μεγάλο κείμενο. Έτσι άρχισε ο ανταγωνισμός και ο υπολογιστής κατάφερε να νικήσει. Ο Θανάσης και ο Μήτσος στεναχωρημένοι και σκεφτικοί επιχείρησαν να δοκιμάσουν την τελευταία λύση τους.
Την Παρασκευή το απόγευμα που θα έφευγαν οι υπάλληλοι ο Θανάσης και ο Μήτσος θα αντιμετώπιζαν για τελευταία φορά τον υπολογιστή. Όταν έφυγαν όλοι, ο Μήτσος από τα αριστερά και ο Θανάσης από τα δεξιά περικύκλωσαν τον υπολογιστή για να μην μπορεί να φύγει. Άρχισαν να πηγαίνουν πιο κοντά του και να του πατάνε συνεχώς και συγχρονισμένα όλα τα κουμπιά για να τον χαλάσουν. Τότε ο υπολογιστής αντέδρασε για να ανατιναχτεί και μαζί του να ανατιναχτούν ο Θανάσης και ο Μήτσος. Έτσι, το επόμενο πρωί όταν ήρθαν οι υπάλληλοι , είδαν τον Θανάση και τον Μήτσο κάτω στο πάτωμα πεθαμένους και τον υπολογιστή να τους χαμογελά.
Στη θέση του Μήτσου και του Θανάση έφεραν δύο υπολογιστές.
ΡΑΦΑΗΛΙΑ ΖΕΪΜΠΕΚΙΔΗ

Μια μέρα του καλοκαιριού έφερα στα γραφεία της εταιρείας ένα μηχάνημα που ρίχνεις κέρματα και σου βγάζει όποιο ρόφημα θέλεις. Το έβαλαν ανάμεσα στο γραφείο του Νίκου και την πόρτα.
Ο Νίκος, μόλις το είδε, ενθουσιάστηκε, γιατί θα παίρνει γρήγορα καφέ. Μετά όμως από τέσσερις μέρες άρχισε να γκρινιάζει, γιατί ερχόταν πολύς κόσμος από όλους τους ορόφους και γινόταν φασαρία.
Έτσι ο Νίκος είπε στον διευθυντή να πάρουν το μηχάνημα, γιατί δεν μπορούσε να δουλέψει από τον θόρυβο. Όμως ο διευθυντής είπε ότι αυτό δε γίνεται και πρέπει να προσαρμοστεί.
Από κείνη τη μέρα ο Νίκος πηγαίνει με βαριά καρδιά στη δουλειά. Οι ώρες του φαίνονται ατελείωτες, ενώ συχνά υποφέρει από πονοκεφάλους. Ένα μηχάνημα κατέστρεψε τη ζωή του!
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΡΕΦΙΑΔΗΣ

Τη Δευτέρα, μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, στο γραφείο φτάνει το καινούριο μηχάνημα για καφέ. Τοποθετήθηκε στη γωνία κοντά στο γραφείο του Μιχάλη.
Με το φτάνει ο Μιχάλης στη δουλειά και βλέπει το καινούριο μηχάνημα, τρέχει κατευθείαν να πάρει καφέ. Είναι χαρούμενος, γιατί είναι κοντά του και θα παίρνει όποτε θέλει τον καφέ του.
Μετά από μία εβδομάδα όμως, ο Μιχάλης αρχίζει να εκνευρίζεται από τον θόρυβο του μηχανήματος. Ακόμα η φασαρία είναι πολύ πιο έντονη, αφού μαζεύονται οι υπάλληλοι του γραφείου. Ο Μιχάλης δεν είναι πια χαρούμενος με το μηχάνημα.
Ένα πρωί, καθώς ο Μιχάλης πάει να πάρει τον καφέ του, το μηχάνημα κάνει ένα μπαμ!!! Και σβήνει. Τότε νι’ωθει χαρούμενος και προσπαθεί να το κρύψει από τους άλλους.
Μετά από τρεις ημέρες που είναι ήρεμος στη δουλειά, βλέπει τον τεχνικό να έρχεται. Ύστερα ο θόρυβος ξεκινά πάλι.
Την επόμενη μέρα ο Μιχάλης, που δεν αντέχει άλλο τον θόρυβο, πηγαίνει στον υπεύθυνο και κάνει παράπονα για την κατάσταση.
Τελικά, ο υπεύθυνος, αφού είδε την κατάσταση του Μιχάλη, αποφάσισε να μετακινήσει το μηχάνημα στην άκρη του γραφείου δίπλα στη σκάλα.
Επιτέλους ο Μιχάλης ήταν πάλι ήρεμος!
ΠΕΤΡΟΣ ΤΣΑΒΔΑΡΤΖΗΣ